Kolejny artykuł z serii „ABC Przedszkola”. Dziś omawiamy pojęcia rozpoczynające się na literę C.
Ceremonia powitalna
Pierwszy dzień w przedszkolu jest niezwykle ważnym wydarzeniem w życiu dziecka, jak i jego rodziców. Warto już wcześniej się do niego przygotowywać. Stres pojawi się na pewno w mniejszym lub większym stopniu. Postarajmy się go jednak zminimalizować. Przygotujmy dziecko psychicznie do tego ważnego dnia, jakim jest pierwszy dzień w przedszkolu - wtrącajmy podczas rozmów informacje o przedszkolu, przechodząc obok placówki zwracajmy dziecku na nią uwagę, zróbmy wspólne zakupy do przedszkola. Niech ten pierwszy dzień będzie dla niego interesujący i już trochę znany, choćby tylko z opowiadań mamy. Powitanie przebiega różnie w zależności od przedszkola. Wszędzie jednak dzieci poznają opiekunkę, poznają inne dzieci, dodatkowo zostają oprowadzone po pomieszczeniach placówki. Jeśli mamy możliwość wcześniej przyprowadzić dziecko do przedszkola, to zróbmy to – w tym pierwszym dniu będzie się ono czuło bezpieczniej, gdyż to miejsce będzie mu znane. Najlepiej, jeśli cały pierwszy dzień spędzimy z naszym maluchem w przedszkolu. Nawet, jeśli mu się podoba i nie płacze, może okazać się, że straci poczucie bezpieczeństwa jak tylko rodzic zniknie mu z pola widzenia.
Choleryk
To określenie temperamentu człowieka stosowane w psychologii. Choleryk to typ pobudliwy, niezwykle aktywny, ale który również przejawia tendencje do agresji i wybuchowości. Choleryk jest impulsywny, ma bardzo dużo energii, którą nie zawsze pożytkuje we właściwy sposób. Dziecko, które ma temperament choleryka, bardzo silnie przeżywa emocje. Lubi, kiedy wszystko wokół jest takie, jakie ono chce. Aby dostać to, czego pragnie, a czego np. rodzic nie chce mu dać, dziecko – choleryk wybucha niekontrolowaną złością, krzyczy, czasem rzuca się na ziemię i kopie lub bije rodziców. Zbyt nerwowe dziecko, szczególnie takie, które jest przyzwyczajone do tego, że rodzice dają mu zawsze to, czego chce, może mieć problemy z dostosowaniem się do warunków panujących w przedszkolu. Tutaj, bowiem, opiekunka musi się zająć całą grupą dzieci i każdemu ze swoich podopiecznych poświęcić uwagę. Jeśli widzimy, że nasz malec ma temperament choleryka, pomóżmy mu nauczyć się panować nad jego energią, aby w późniejszym życiu potrafił lepiej się kontrolować. Uczmy dziecko cierpliwości w czekaniu na swoją kolej, uczmy je panowania nad emocjami, aby ograniczyć jego wybuchy złości. Nie pozwalajmy, aby krzykiem i płaczem zdobywało to, co chce i stanowczo zwracajmy uwagę, jeśli używa wulgaryzmów w stosunku do nas lub do innych osób. Jeśli poświęcimy dziecku wystarczająco dużo uwagi, jeśli wsłuchamy się w jego potrzeby i nauczymy się z nim rozmawiać, pomożemy mu opanować jego nadpobudliwy charakter i nadmiar energii. Dzięki temu proces dostosowywania się do warunków panujących w przedszkolu przebiegnie łagodniej, dziecko nie będzie stwarzać problemów wychowawczych ani opiekunce, ani nam.
Chwalenie
Pochwały działają motywująco. Słysząc, że wykonałaś coś dobrze, zyskujesz pewność i wiarę w siebie. Twoje dziecko również. Jeśli zauważysz, że zrobiło coś dobrze – chwal je. Nie musi to być nic wielkiego – chwal swojego maluszka za każdy nawet drobny sukces, jaki odnosi. Udało mu się ubrać bez Twojej pomocy? Pochwal go za to. Zjadł sam śniadanie lub posprzątał wszystkie zabawki do pudełek po skończonej zabawie? Zasłużył na przytulenie i parę miłych słów. Opanował swoją złość i nie zrobił Tobie kolejnego widowiska w sklepie, gdy odmówiłaś kupna kolejnego samochodzika? Powiedz dziecku, że zachował się jak dorosły człowiek i że bardzo Ci się to jego zachowanie podobało. Kolejny dzień w przedszkolu bez mamy? Powiedz dziecku, jak bardzo jesteś z niego dumna. Niech wie, że każde jego staranie, nawet to najmniejsze, zostaje zauważone. Dzięki temu będzie się starał robić coraz więcej dobrego, by usłyszeć kolejną pochwałę.
Czułość
Dzieci potrzebują czułości i bliskości drugiej osoby. Dotyk i bliskość rodziców ma niesłychanie pozytywny wpływ na rozwój naszej pociechy. W przedszkolu dziecko musi się zmierzyć z sytuacjami, w których uczy się sobie radzić samo. Kiedy więc znajdziesz się w końcu ze swoim dzieckiem w domu, daj mu podwójną dawkę czułości, poświęć trochę czasu na wysłuchanie tego, co się wydarzyło w przedszkolu, z czym Twoja pociecha sobie poradziła, a co wywołało obawy czy smutek. Bądź przy dziecku, niech ono wie, że każdego dnia, kiedy wraca z przedszkola, ma Ciebie tylko dla siebie przez jakiś czas. Nawet, jeśli będzie to kwadrans przytulania tuż po wejściu do domu. Niech stanie się on Waszą tradycją. Możecie też wymyślić wspólne zabawy, chodzić na spacery, czy zwyczajnie siadać na tapczanie i rozmawiać. Niech dziecko wie, że może się z Tobą podzielić wszystkim, z czym miało do czynienia podczas dnia. Pamiętaj o przytulaniu. Im więcej czułości dziecko dostaje, tym łatwiej jest mu kolejnego dnia wyruszyć do przedszkola.
-C-
